O artystce

W centrum moich poszukiwań twórczych zawsze stoi człowiek, którego podglądam w przestrzeni codzienności. Interesuje mnie psychologia zwyczajnych, domowych sytuacji. Momenty cichego niepokoju, emocjonalnego napięcia i absolutnego odcięcia od zewnętrznego świata.

Moimi modelami są najczęściej bliscy mi ludzie, znajomi, których osadzam w dobrze znanych, intymnych kadrach: w kuchniach, sypialniach, ciasnych pokojach. Zamiast dosłownej dokumentacji wspólnych chwil, szukam w tych scenach momentów emocjonalnego pęknięcia, osobności i wewnętrznego zawieszenia, do którego nikt z zewnątrz nie ma dostępu.

Kluczowe dla moich obrazów jest budowanie gęstego napięcia. Fascynuje mnie granica, na której codzienna bliskość i beztroska nagle zaczynają mieszać się z poczuciem izolacji czy wręcz subtelnego, egzystencjalnego lęku. Moje postacie, choć fizycznie obecne obok siebie, często wydają się całkowicie osobne, sam na sam ze swoimi myślami i stanami psychicznymi. To malarstwo o obecności, która pod powierzchnią normalności kryje w sobie dziwne, niepokojące pęknięcia.

Swoje kompozycje opieram na rygorystycznym realizmie, świadomie rezygnując z ekspresyjnej faktury na rzecz gładko opracowanej powierzchni malarskiej. Skupiam się na uderzającym, drobiazgowym detalu oraz przemyślanym, często kontrastowym świetle, które buduje nastrój i wyciąga z mroku kluczowe fragmenty sceny.

Skala ma dla mnie ogromne znaczenie. Operowanie dużym, monumentalnym formatem płótna pozwala mi wciągnąć widza w głąb tej intymnej przestrzeni i zmusić go do konfrontacji z atmosferą obrazu.